Zaterdag 7 maart is het weer zover. De ultieme tocht over de witte wegen. Met start en en finish in Siena rijden de renners 203 kilometer door de prachtige landschappen van Italië. 64 kilometer van het parcours gaat over onverharde wegen en er zijn dit jaar meer hoogtemeters dan de vorige edities.
De mannen rijden een zwaardere versie van het vrouwenparcours, met in totaal dus 64 kilometer gravel verdeeld over 14 sectoren. Elf daarvan worden ook in de vrouwenwedstrijd gebruikt.
Na de start in Siena en drie vroege gravelstroken volgt een langere fase via Buonconvento en de Via Cassia. Daarna wacht de klim naar Montalcino: 4 kilometer aan gemiddeld 5%.
Na Torrenieri krijgen de renners twee zware gravelstroken van 11,9 km en 8 km, gescheiden door slechts één kilometer asfalt. Deze technische en golvende secties zorgen vaak voor grote verschillen in het peloton.
Na een tweede passage door Buonconvento trekt de koers opnieuw richting San Martino in Grania. Vervolgens volgt het zwaarste punt van de dag: de 11,5 kilometer lange sector van Ponte del Garbo bij Asciano, met de beruchte hellingen van Monte Sante Marie.
Via Castelnuovo Berardenga en Monteaperti wacht nog een korte maar steile gravelklim van 600 meter. Daarna volgt dezelfde finale als bij de vrouwen, met onder meer Colle Pinzuto, Le Tolfe, Strada del Castagno en Montechiaro, voordat de renners met iets meer dan 10 kilometer te gaan richting Siena trekken.
De finale begint op brede wegen rond Siena. Eerst gaat het licht bergaf, daarna geleidelijk omhoog richting de stad. Op 2 kilometer van de finish begint de klim op Via Esterna di Fontebranda (tot 9%). Met 900 meter te gaan rijden de renners door Porta di Fontebranda het centrum binnen, waar het asfalt overgaat in kasseien.
De zwaarste passage volgt op Via Santa Caterina, waar het stijgingspercentage oploopt tot 16%, ongeveer 500 meter voor de finish. Daarna volgen nog enkele scherpe bochten richting Piazza del Campo, waar de renners na een korte dalende strook de finish bereiken.
