Jarno Widar heeft voor een enorme verrassing gezorgd in Tre Valli Varesine. De pas twintigjarige Belg reed in de finale weg met Tom Pidcock en Matteo Jorgenson en leek op voorhand de minste kans te maken in een sprint met drie. Widar had echter een perfecte timing en sloeg op ruim tweehonderd meter van de finish zijn slag. Pidcock kwam nog dichterbij, maar de Belg hield stand en boekte de eerste profzege uit zijn carrière.
De renners kregen in Italië een zware wedstrijd voorgeschoteld. Vanuit Busto Arsizio ging het over bijna 200 kilometer richting Varese, waarbij onderweg maar liefst twintig klimmetjes moesten worden overwonnen. In totaal kregen de renners ongeveer 3.000 hoogtemeters voor de kiezen. Met namen als Pidcock, Jorgenson, wereldkampioen Brandon McNulty, Ben Healy en Quinn Simmons aan de start was er dan ook genoeg kwaliteit aanwezig om er een mooie finale van te maken.
Al vroeg in de wedstrijd ontstond een kopgroep met Noah Ramsey, Matteo Turconi, Fabian Weiss, Tommaso Nencini en Kyrylo Tsarenko. De vijf kregen de ruimte van het peloton en wisten hun voorsprong uit te bouwen tot ongeveer vijf minuten. Vooral Turconi, die uit de regio rond Varese komt, wilde zich voor eigen publiek laten zien en reed lange tijd voorop.
Eenmaal aangekomen in het heuvelachtige gedeelte begon de voorsprong langzaam terug te lopen. Nencini moest als eerste de kopgroep laten gaan en niet veel later was ook Weiss niet meer in staat om het tempo te volgen. Ramsey, Turconi en Tsarenko hielden nog even stand, maar het peloton kwam steeds dichterbij.
Met nog ongeveer vijftig kilometer te gaan begon de wedstrijd echt open te breken. Mikkel Honoré besloot het moment te kiezen om in de aanval te gaan en reed naar de overgebleven vluchters toe. De Deen kreeg later gezelschap van Quinn Simmons en Davide Piganzoli, waardoor er opnieuw een sterke groep vooraan ontstond.
Het peloton liet de drie echter niet te ver wegrijden. Met nog 25 kilometer te gaan bedroeg de voorsprong nog altijd maar een beperkte marge en UAE Emirates XRG hield de situatie onder controle. Uiteindelijk werden Honoré, Simmons en Piganzoli op ongeveer vijftien kilometer van de finish weer ingerekend.
Daarmee kon de strijd tussen de favorieten echt beginnen.
Filippo Zana probeerde meteen gebruik te maken van de situatie en reed weg, maar ook hij kreeg geen grote voorsprong. De favorieten hielden elkaar nauwlettend in de gaten en dat zorgde ervoor dat er telkens kleine aanvallen ontstonden zonder dat iemand definitief wegkwam.
Tot Tom Pidcock besloot door te trekken.
De Brit plaatste zijn aanval op een van de laatste lastige beklimmingen en kreeg Matteo Jorgenson en Jarno Widar met zich mee. Dat was meteen een gevaarlijke combinatie. Pidcock had de beste sprintpapieren, Jorgenson was een sterke allrounder en Widar kon zich in het gezelschap van twee grote namen volledig op zijn eigen kans richten.
De drie werkten goed samen en achter hen kwam de achtervolging maar moeizaam op gang. Het verschil liep snel op en langzaam werd duidelijk dat de winnaar uit dit trio zou komen.
Vooral Pidcock leek de grote favoriet voor de overwinning. De Brit had eerder al laten zien dat hij over een sterke sprint beschikt en had bovendien zelf de beslissende aanval ingezet. Jorgenson was eveneens een renner die je in een sprint met drie niet zomaar wilde laten rijden.
Widar leek op papier de outsider, maar de Belg bleef rustig in het wiel zitten.
In de laatste kilometers werd er steeds minder samengewerkt. De drie wisten dat ze elkaar niet te veel moesten helpen, want iedereen wilde met zoveel mogelijk energie aan de laatste meters beginnen. De voorsprong op de achtervolgers bleef echter groot genoeg om zich daar geen zorgen meer over te hoeven maken.
Bij het ingaan van de laatste kilometer was het duidelijk: Pidcock, Jorgenson en Widar gingen onderling uitmaken wie Tre Valli Varesine zou winnen.
De drie hielden elkaar nauwlettend in de gaten. Pidcock schoof naar voren, Jorgenson bleef alert en Widar wachtte geduldig zijn moment af. In de laatste honderden meters viel de snelheid bijna helemaal weg en ontstond er een korte surplace.
Pidcock nam de kop in de laatste meters, met Jorgenson in zijn wiel. Widar zat daarachter en leek op dat moment de lastigste uitgangspositie te hebben.
Maar de Belg wachtte precies lang genoeg.
Op ruim tweehonderd meter van de finish kwam Widar vanuit de rug van de twee favorieten en plaatste hij zijn sprint. Het was geen korte versnelling, maar een lange en krachtige sprint richting de finish. Pidcock reageerde onmiddellijk, maar Widar had op dat moment al een flink gat geslagen.
De Brit kwam nog dichterbij, maar het bleek niet genoeg. Widar bleef vol doorrijden en kwam als eerste over de finish in Varese.
Daarmee boekte de twintigjarige Belg de eerste profzege uit zijn carrière. Pidcock moest genoegen nemen met de tweede plaats en Jorgenson werd derde. Quinn Simmons won op enkele seconden de sprint van de achtervolgende groep en werd vierde, voor Marc Hirschi.
Voor Widar is het een overwinning die nog lang zal blijven hangen. De Belg liet zich in de finale niet gek maken door twee van de grootste favorieten voor de zege en koos precies het juiste moment om zijn sprint aan te gaan.
Tre Valli Varesine levert daarmee opnieuw een verrassende winnaar op. De grote namen stonden op het podium, maar het was uiteindelijk de jongste van het trio die met de overwinning aan de haal ging.
Voor Widar is de winst bovendien een belangrijke volgende stap in zijn nog jonge carrière. Na sterke prestaties bij de beloften en een veelbelovend eerste profjaar heeft hij nu ook zijn eerste overwinning bij de profs binnen.
En dat meteen in een koers met namen als Pidcock en Jorgenson aan de start.
